Groepje 38 zo geil als Becel! Groepje 121 de Koningh! Groepje 80 HarHarHar! Zijn dit dezelfde mensen die afgelopen maandag in de hoeken van hun vakje zo schuchter naar elkaar stonden te gluren? De EL CID-week krijgt het voor elkaar om zelfs een verzameling van de meest contactgestoorde bètastudenten binnen vier dagen om te vormen in een goed geöliede corporale minivereniging.

Veel eerstejaars die voor de EL CID nog nooit van elkaar hadden gehoord liggen tegen het einde van de week in elkaars armen (of slaapzak) alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Handgebreide onderbroeken, zelfgesoldeerde neuskettingen en T-shirts met opdruk die hopelijk niet representatief zijn voor het gemiddelde IQ binnen de groep… de lijst met items die groepjes gebruiken om zich te onderscheiden van elkaar is eindeloos. Iedereen binnen een bepaald groepje lijkt elkaar dan ook spontaan aardig te vinden. Nu moet natuurlijk wel gezegd worden dat met een correcte hoeveelheid alcohol in het bloed iedereen een stuk leuker lijkt te zijn. Zelfs dat groepsgenootje die over niets liever praat dan zichzelf. Maar deze mensen zien elkaar ook ’s ochtends vroeg wanneer het haar nog niet ontklit is, het humeur bijeenhangt van samengeklonterd chagrijn en de geur uit je mond het tapijt nog spontaan krom doet trekken. Er moet dus meer dan bier alleen (en dan bedoelen we niet wijn) zijn om deze sjaars aan elkaar te binden. Want ondanks overweldigend bewijs voor het tegendeel, blijft toch menig groepje volharden in de overtuiging dat zij de beste zijn.

En geef ze eens ongelijk, want de essentie van de EL CID zijn namelijk de vele verschillende groepjes. Gebroken groepjes, geadopteerde groepjes, gefuseerde groepjes, gepimpte groepjes. Een EL CID-week zou geen EL CID-week zijn wanneer je nergens in de stad een club eerstejaars met debiele attributen tegenkomt waarbij de ingezetenen tegen iedere ander zoogdier met een paars polsbandje schreeuwen dat zij weldegelijk het aller, aller, allergeilst zijn. Of dat nu zo is, of (waarschijnlijk) niet, het levert je wel de eerste vrienden van je studentenleven op. En dat is helemaal zo slecht nog niet voor een houten stokje met daarop een genummerd stukje karton geplakt.

Groepje [vul maar in] Hoogh!