|
Geschreven door Sjuu
|
|
donderdag 16 augustus 2007 |
Ik val natuurlijk
in herhaling als ik nu weer over dat huis op de Breestraat 109 schrijf, maar aangezien ik er toch de hele week zit en
ik te lui ben om een ander Minervahuis te strikken...je snapt hem. Zoals
de grote leider Flierman al kenbaar maakte kan een gemiddelde Minervaan
niet zonder huistradities. Aangezien Minervanen net echte mensen zijn, hebben
ze ook eten nodig. Daarom besloot Minerva het aangename met het nuttige te
combineren en door de gehele stad huisetentjes te ‘klussen'.
 Dus vanavond eet
ik in hun overwegend roze fusie met knalrode kasten, met aan het plafond een
zelfgekluste lamp met zeepaardjes. Op tafel staat het gourmetstel op ons te
wachten. Met z'n achten in totaal is het toch best krap, maar dat hindert niet.
Huiseten is namelijk belangrijk. Bewoonster Do legt uit: "Na het weekend komt
iedereen weer thuis dus dan eten we meestal samen. We gaan erna niet standaard
naar de Tent voor de
aansluitende zaalavond, waar je met je club of huis borrelt. Soms kijken wat tv
of doen een drankje."
Huisallochtoon
Marieke (een Augustijnse insluiper, red.) wil je tijdens het huisdiner nog wel eens
onbewust van mooie citaten voorzien, door dingen te roepen als: "Kijk, over ons
gaan ook altijd roddels rond, maar die zijn niet waar!" Voor dit soort momenten
heeft Bree 109 de Blond Award in het leven geroepen. Huisvriendje Rik legt uit:
"Endstra? Dat was toch een computerspel? Nou, dan krijg je hem." Alle domme
opmerkingen worden op de voet van de bokaal geschreven, wat een rijke
verzameling oplevert. Het Vaticaan lag volgens een huisgenoot niet in Rome.
Drie keer raden wie er een Blond Award kreeg...
|
