|
“Sail away with me honey” |
|
Geschreven door Eva Schram
|
|
woensdag 15 augustus 2007 |
Als David Gray erover zingt klinkt het zo romantisch. Dat is het vast ook wel, als het mooi weer is. Maar als het regent en heel erg hard waait, doet dat wel wat af aan de romantiek. Gisteravond om half negen begaf ik mij naar de terrasboot van de Blauwe Schuit, alwaar ik opgehaald zou worden en naar de Kaagse Plassen gebracht zou worden. Hier wachtten Maarten en Sanne op ons met een valk, een 4 a 5 persoons zeilboot, al klaar om te vertrekken. Het werd mij al snel duidelijk dat het, afgezien van de regen, heel mooi zeilweer was. En dat zeilen echt heel leuk is, als je van boten en een beetje actie houdt. Plotselinge windvlagen maakten dat de boot héél schuin ging en ondergetekende er bijna uit viel. Terwijl we, klaar om te wenden ree, de hele Kaagse Plassen doorkruisde, legden Maarten en Sanne uit wat voor vereniging de Blauwe Schuit is en wat het jou kan bieden. Als je het zogenaamde verenigingsbrevet binnenhaalt, mag je zowel lesgeven als een boot mee de plassen op nemen. Maar verder borrelt de vereniging ook elke dinsdagavond. Als lid kun je dus fanatiek zeilen, maar gezelligheid is er ook genoeg. Volgend jaar opent het nieuwe watersportcentrum, een moment waarnaar de vereniging halsreikend uitkijkt. Naast een nieuwe loods en sociëteit komen er ook studentenwoningen. Leden die daar wonen, kunnen dus zo de boot instappen en lekker een stukje gaan zeilen. Voor mij helaas niet. Ik blijf liever vasthouden aan het romantische idee dat ik had van zeilen. (ES)
|