|
Semi-Minervaan voor een week |
|
Geschreven door Sjuu
|
|
dinsdag 14 augustus 2007 |
Onder het mom ‘wat doe ik mezelf nu weer aan', besloot ik het aanbod om gedurende de EL CID-week in een Minervahuis te verblijven dan ook niet af te slaan. Ok, er woont een studiegenootje van me, en vorig semester lunchte ik elke week in haar fusie dus het is niet geheel onbekend terrein. Toch heb ik niets met Minerva, noch met de meeste leden. Sterker nog, in mijn EL CID (2005) vond ik ze maar knap vervelend.
Ik was namelijk bevooroordeeld. Ik kan me niet meer herinneren door wie of waarom maar Minerva moest en zou ik mijden als de pest. De enige keer dat ik er was viel het me op dat zowat alle meisjes er hetzelfde uitzagen en de jongens van nature al met een dubbele tong spraken. Na een tijdje weet je pas dat elke vereniging dat soort lieden kent, in variërende gradaties uiteraard, en dat het overal naar verschaald bier ruikt.
Het gezegde ‘ken je vijand' is dus mooi van toepassing op mijn verblijf in de Breestraat, want lid worden bij het corps is niet aan mij besteed. Niet alle Minervanen zijn echter over een kam te scheren. Dit huis huisvest namelijk aangename dames. Naast dat ze het privilege hebben af en toe met een brakke Dagbladredacteur aan het ontbijt te zitten, voorziet Bree 109 me vooral van alle gemakken die een student zich wensen kan. Volgens mij doen ze er alles aan om bij me in de plus te blijven staan zolang ik hier zit. Want ik zou zomaar iets over ze kunnen schrijven...
Jammer dat ik ze niet als meest ludieke groepje van de dag kan bombarderen, want ludieke huisgenoten heb ik zeker al gezien. Wegens privacy redenen zal ik de anonimiteit waarbor...ach, welke privacy? Het zijn Minervanen, een beetje eigengeilerigheid kan nooit kwaad. Ze willen wel iedere dag dat ik een krantje meeneem want dan kunnen ze over zichzelf lezen. Nou dames, bij deze is dat in ieder geval gelukt. (JL)
|
