|
Blata Morgana - Artikelen uit het dagblad van EL CID |
|
|
|
Column
|
Geschreven door Paul Olthof
|
|
woensdag 15 augustus 2007 |
|
Ken je dat? Dat je eigenlijk moet studeren, maar dat werkelijk álles en iedereen je afleidt? Zit je in je kamer, voor de honderste keer het hoofdstuk over logistische regressie door te lezen, zie je de tv staan. “Over vijf minuten begint ‘As the world turns’”, denk je dan. En voor je het weet is het elf uur en kijk je, languit op de bank, naar de Gouden Kooi. “Nouja, maakt niet uit, morgen weer een dag!” En die volgende dag belt een dispuutsgenoot, om even samen naar de Eazie te gaan. Ben je pas laat thuis en dan heb je geen zin meer om te studeren. “Zo wordt het toch een beetje te gek”, denk je, “morgen ga ik maar eens naar Plexus/UB om dat hoofdstuk nu toch echt maar eens te lezen.”
Die volgende morgen kom je rond half tien aan bij Plexus/UB, je wilde nog een beetje slaap pakken. De studiezalen zitten natuurlijk allang vol, want in de tentamentijd lijkt het wel alsof elke student de avond van tevoren met een matje en een slaapzak in een rij buiten Plexus/UB slaapt. Maar ergens in de computerzaal is gelukkig nog een plekje vrij! Je kunt er net een boek en twee pennen kwijt, maar je kunt tenminste zitten! Telefoon uit, muziek aan, het studeren kan nu echt beginnen hoor.
Vol vertrouwen sla je je boek open. Als je net anderhalve pagina gelezen hebt, is de batterij van je iPod (of in mijn geval m’n uit het stenen tijdperk daterende Minidisc) op. Geen probleem, je werkt wel zonder muziek. Je stort je weer op je statistiekboek, als je buurman z’n neus ophaalt. “Gewoon negeren, doorlezen”, denk je. En dan zit het ventilatiekanaal van het meisje tegenover je ook verstopt, en de jongen naast je laat jou meegenieten van het wel en wee van z’n slijmvliezen. Je raakt nu toch lichtelijk geïrriteerd. Maar, je hebt met jezelf de afspraak gemaakt dat je niet weggaat voordat je tenminste drie hoofdstukken gelezen hebt. Je besluit al die verkouden mensen gewoon buiten te sluiten. En dan hoor je alleen nog maar getik. Honderden vingers tikken toetsen in. Aan de manier waarop de jongen achter je de spatiebalk intoetst hoor je dat ie seksueel gefrustreerd is. Als er dan ook nog een vlieg om je hoofd begint te zoemen is het mooi geweest. Soms is studeren gewoon onmogelijk.
Ken je dat niet? Dat komt nog wel.(ES)
|
|
|
Geschreven door Tim Edwards
|
|
woensdag 15 augustus 2007 |
Wholla, tfu, toz, floes
Bij het wederzijdse integratieproces horen belangrijke en minder belangrijke punten. Minder belangrijk is dat de petjes omlaag - en de capuchons op gaan. Maar elkaar verstaan is toch wel één van de belangrijkste punten. Nu we in een Oosterse EL CID-week zitten rijst de vraag wat we eigenlijk de taal weten.
De F.A.Q. van 2004 was wat “Shouf shouf habibi” betekent, maar inmiddels weet 50% van hip Nederland de betekenis en de kennis smaakt naar meer.
Arabische woordjes leren is leuk. Vooral als je de uitspraak onder de knie hebt. Voor die reden, en nog duizendenéén anderen, zal ik nu trachten iets aan je woordenschat toe te voegen.
Om te beginnen met de titel: 'wholla' – wordt vaak gebruikt om een punt te maken en betekent letterlijk 'ik zweer het op Allah'. 'Tfu' – mijn persoonlijke favoriet, is een stopwoordje wat overeenkomt met 'shit'. 'Toz' – kan afkeurend maar ook sarcastisch gebruikt worden en is vergelijkbaar met 'pff' en tot slot 'floes' wat geld betekent.
Over het laatste woordje iets meer: zeer handig als je bijvoorbeeld overvallen wordt, of met je Arabische studiegenoot in de halal snackbar staat en op een speelse manier wilt laten weten dat je platzak bent, kan de uitdrukking 'me’andish floes' (ik heb geen geld) wel eens van pas komen. Om te vragen of zij dan misschien geld hebben, zeg je ‘aendek floes?'.
Je buurman begroeten in het Arabisch is simpel: 'assalaam alaykum'. Dit omvat eigenlijk alles van 'goede morgen' tot 'fijne avond nog'. Vragen hoe het met iemand gaat doe je met 'ki deyer?' (hoe gaat ie?) waarop de ander kan antwoorden met 'lebbes'. Echter, je kunt in plaats van Ki deyer ook 'lebbes?' zeggen of iets informeler 'saféh?' (denk aan Franse woord: 'çava?').
Toegegeven, de uitspraak is wat lastig. Maar voor iemand met een beetje een talentumor moet het een eitje zijn. Arabieren zijn terecht trots op hun taal en als je wat enthousiasme toont kan het een aardige ijsbreker zijn. Zelfs als je ook een beetje nonchalant kunt schelden of grappen. Goede woordjes zijn dan 'Soesie' (een gierig volkje uit zuid Marokko), ‘genza’ (trut), 'zemmer' (mietje), 'gatahr' (gevaarlijk) en 'shofahr' (dief). Kijk tot slot voor een leuke mop over 'soesies' op www.elcidweek.nl, en zoek op dit artikel.
|
|
|
Geschreven door Sjuu
|
|
dinsdag 14 augustus 2007 |
Onder het mom ‘wat doe ik mezelf nu weer aan', besloot ik het aanbod om gedurende de EL CID-week in een Minervahuis te verblijven dan ook niet af te slaan. Ok, er woont een studiegenootje van me, en vorig semester lunchte ik elke week in haar fusie dus het is niet geheel onbekend terrein. Toch heb ik niets met Minerva, noch met de meeste leden. Sterker nog, in mijn EL CID (2005) vond ik ze maar knap vervelend.
Ik was namelijk bevooroordeeld. Ik kan me niet meer herinneren door wie of waarom maar Minerva moest en zou ik mijden als de pest. De enige keer dat ik er was viel het me op dat zowat alle meisjes er hetzelfde uitzagen en de jongens van nature al met een dubbele tong spraken. Na een tijdje weet je pas dat elke vereniging dat soort lieden kent, in variërende gradaties uiteraard, en dat het overal naar verschaald bier ruikt.
Het gezegde ‘ken je vijand' is dus mooi van toepassing op mijn verblijf in de Breestraat, want lid worden bij het corps is niet aan mij besteed. Niet alle Minervanen zijn echter over een kam te scheren. Dit huis huisvest namelijk aangename dames. Naast dat ze het privilege hebben af en toe met een brakke Dagbladredacteur aan het ontbijt te zitten, voorziet Bree 109 me vooral van alle gemakken die een student zich wensen kan. Volgens mij doen ze er alles aan om bij me in de plus te blijven staan zolang ik hier zit. Want ik zou zomaar iets over ze kunnen schrijven...
Jammer dat ik ze niet als meest ludieke groepje van de dag kan bombarderen, want ludieke huisgenoten heb ik zeker al gezien. Wegens privacy redenen zal ik de anonimiteit waarbor...ach, welke privacy? Het zijn Minervanen, een beetje eigengeilerigheid kan nooit kwaad. Ze willen wel iedere dag dat ik een krantje meeneem want dan kunnen ze over zichzelf lezen. Nou dames, bij deze is dat in ieder geval gelukt. (JL)
|
|
|
Geschreven door Sunniva Matla
|
|
vrijdag 10 augustus 2007 |
Lieve Eerstejaars! Welkom in Leiden. Vanaf vandaag begint de EL CID, het voorproefje van de mooiste tijd van je leven. Aangezien je spoedig zal worden ondergedompeld in de studentiekoze wereld, wijst Blata Morgana je de weg in de Leidsche taal.
Cliché: Of u nou een goud gele rakker met een blonde kraag wegtikt, een pilsje hakt of u zich door Freddy Heineken in de bek laat pissen, feit is dat u na ‘t adten van enig gerstenat knetterlam of lem eindigt en u de Bree of ’t Rap afrolt om daarna te tukken, vaak onderbroken doordat uw HuGo’s u met hun kale kop besluiten te keren. Wanneer u geen natte twat of eindbaas bent en u over enige eloquentie beschikt en kan soepelen heeft u wellicht ook een leuke gast of chick weten te regelen. Goede zaak. Zorgt u echter wel dat u niet eindigt als scharrel van het Leids matras of dat u bekend staat als ‘de emmer’. Dat zou toch een deceptie zijn. Wanneer u de volgende morgen met een houten hoofd opstaat en uw brakke kop groen uitslaat, denk dan aan de uitspraak ’s avonds een vent ’s ochtends een vent. Sleurt uzelf met uw conjo naar college, UB of KOG en blijft niet als ransaap in uw bed wegrotten. Het is vrij kansloos om uw BSA niet te halen en uiteindelijk als tiendejaars te sjezen. Wees geen faalhaas! Een beetje blokken en knallen, afgewisseld met een bakkie en laklunch om niet in te kakken, leidt meestal wel tot een inkoppertje. Bravo!
’s Avonds gaat u als HJ of huisfeut langs de Dieg of de Hoog en fabriceert u wat biba’s en pasta bolo. Prima om in de Fusie te nassen. En daarna weer fijn naar een van ’s Leidensch mooie verenigingen. De mores aldaar verschillen, maar de zure sessies zijn over het algemeen schaars en duren kort. Leidse studenten worden over het algemeen geprezen om hun gevoel voor de schone taal, maakt daar tijdens de KMT’s gebruik van en train u in het houden van een lullenpot. Zorg er bij de MAQ voor politesse te hebben voor de anciënniteit en wees bij elke vereniging zelfwerkzaam en ludiek.
Tenslotte: Leiden is een kleine stad met grote geesten. Wees de komende jaren niet dichtgetikt, maar benadruk het pluriforme karakter van de student van vandaag en kijk wat verder dan uw eigen vereniging of huis.
Dan kunt u nu fijn de mooie lul of prominente chick uithangen. Veel plezier!
|
|
|
|
|
Agendapunten |
|
Er staat voorlopig niets op de agenda |
|
Statistieken |
|
Aantal bezoeken: 755539
|
|
We hebben 13 gasten online |
|